Decentraal gedirigeerd:
seniorenkorting moet landelijk blijven!

Inspraak m.b.t. "Eindrapport Decentraal Tariefsysteem OV"
14 november 2002, 23u15
Raadscommissie Verkeer & Vervoer

Geachte Commissie, geachte Wethouder,

Prelude

• "In Amsterdam staat niemand aan de kant" is het leidmotief uit het program- akkoord "Alleen het resultaat telt". In dezelfde toonzetting: "Ouderen en gehandicapten moeten volwaardig aan de samenleving kunnen deelnemen" en "De Amsterdamse samenleving kan alleen vitaal zijn als we ons bewust zijn van onze kwetsbare plekken". Op de resultaten wil het stadsbestuur aanspreekbaar zijn. 

Als opmaat hiervoor ligt er een prachtkans weggelegd: als het gaat om het behoud van het recht op seniorenkorting in het openbaar stads- en streekvervoer. Zelfs al vóór de verkiezingen kan Amsterdam opkomen voor de rechten van de ruim 85.000 Amsterdammers boven de 65. 

Waarom zitten die 85.000 senioren niet op de publieke tribune? Een paar logische verklaringen:

1. Wat er nu speelt, is weliswaar een principiële zaak, maar de belanghebbenden weten van niets. Het staat in de kleine lettertjes van een nogal vervoerstechnisch landelijk rapport, dat slechts weinigen bekend is.
2. En het tijdstip van deze vergadering: senioren gaan niet graag laat over straat.

Weerklank

Het u toegezonden ANBO-raadsadres staat niet alleen. Inmiddels hebben alle organi- saties in de Amsterdamse Bundeling Consumenten Zorgvoorzieningen (de ABCZ) het ANBO-standpunt onderschreven. D.w.z. het Centraal Orgaan Samenwerkende Bon- den van Ouderen (COSBO), de Stichting Gehandicapten Overleg Amstedam (SGOA), het Amsterdams Patiënten/Consumenten Platform (APCP) en de Regionale Federa- tie van Ouderverenigingen Amsterdam (RFvOA). 

Ontbrekende echo

Een ontbrekende, want ongevraagde, echo is nog b.v. die van de instellingen (en raadscommissies!) in de sfeer van Zorg, Ouderenbeleid en Inkomensbeleid. Want het seniorentarief op de bus, de tram en de metro heeft ook direct met deze portefeuilles te maken. Het gaat hier niet alleen om Vervoersproblematiek!

De dissonant

De korting voor kinderen tot 12 jaar zou landelijk moeten blijven vastgelegd. Maar die voor 65-plussers zou landelijk losgelaten moeten worden. De regionale vervoersauto- ri teiten zouden voortaan mogen beslissen of er nog seniorenkorting wordt verleend in hun regio. - Dit zou dus invoering zijn van een principe van rechtsongelijkheid. Wat de bus voor 65-plus kost, hangt af van waar je in Nederland woont of reist.
De Amsterdamse Raad wordt gevraagd hiermee in te stemmen.
Wij kunnen ons niet voorstellen dat dit de bedoeling was.

Want wat gebeurt er als senioren in blauwe strippen i.p.v. roze strippen moeten gaan betalen?

• Senioren zijn erg afhankelijk van het Openbaar Vervoer, en daarom vaak ook grootgebruikers: bij tariefsverhoging worden zij onevenredig getroffen.

• Het wordt te duur, en men zit noodgedwongen méér achter de geraniums: het tegenovergestelde van stimulering van maatschappelijke deelname.

• Bij een beleid van zo lang mogelijk zelfstandig wonen is zich per OV kunnen verplaatsen van levensbelang: des te meer hebben senioren betaalbaar OV nodig.

• Voor senioren valt aan de inkomstenkant weinig trompetgeschal te verwachten: als het vervoer te duur wordt, sneuvelen de sociale kontakten. 

• Op termijn minder zelfredzaamheid, en dus ook een groter beroep dan nodig is op de (dure) zorgvoorzieningen, die ook uit de gemeenschapskas moeten komen.

Wij ouderen vinden het aan alle kanten asociaal om de mogelijkheid te creëren de seniorenkorting voor het stads- en streekvervoer te laten verdwijnen. 
Dat zou ook in flagrante tegenspraak zijn met het B&W-beleid om voor het aanvullend Stadsmobiel-vervoer de tarieven voor senioren en gehandicapten juist omlaag te brengen. En in het verlengde daarvan ligt ons voorstel om ook de belangen van de gehandicapten mee te nemen in uw besluit: net als senioren moeten die óók recht krijgen op OV-korting.

• Nu zou misschien tegengeworpen kunnen worden: "U moet niet brullen voor u geslacht bent: er is nog niets ten nadele van de seniorenkorting besloten. Het gaat hier slechts om een optie, en later zullen wij heus wel voor u opkomen."

Maar dit hellend vlak willen wij niet af. Wij willen geen rol als kandidaat-slachtoffers, senioren willen geen zwaard van Damocles boven hun hoofd.

Wij zeggen: nu niet en nooit niet! De voordeur èn de achterdeur moeten stevig dicht- gespijkerd worden tegen indringers op onze rechten. Dat kan heel eenvoudig door niet akkoord te gaan met het voorstel van de landelijke werkgroep, en de stappen te zetten die wij in ons raadsadres aangaven.

Het slotakkoord

Als variant op een gezegde willen wij u nog meegeven: "Met het stadswapen in de hand komt u door het ganse land".
Anders gezegd: bij de handhaving van de seniorenkorting kan Amsterdam een sociaal voorbeeld zijn voor de rest van de vervoersregio's. Wat hier kan, kan elders ook, en daar moet Amsterdam zich sterk voor maken.
U als gemeenteraad en gemeentebestuur kunt nu beleid maken dat voor de senioren opkomt, en dat verwachten wij ook.

™

Dank voor uw aandacht.

namens ANBO / ABCZ,

Frank C. Mantje ^drs.